28 Ocak 2006

Kıyamet Provası

(jan saudek - Purgatory No. 354, 1987)


sonsuz bir tahrik; anlam ile ân arasında.. içimizdeki bütünlük hissine tekâbül eden sebepsiz bir yenidenvaroluş arzusu bile bir süre sonra kemikleşmiş bir yalana dönüşüverecekse, neden onca kıvranmak? neden kimseye bir dert anlatamamak?
herkes yalnız.. herkes yalnız..

"kimseye etmem şikâyet ağlarım ben hâlime
titrerim mücrim gibi, baktıkça istikbâlime.."

ya da

"içimde yılgın düzgârların ayak sesleri.."

hissiz, tercüme ederek varoluşu
yenilenerek ve iknâ olarak
tecrübe etmek mi gerekecek bundan sonra?

hiç bile.. ONLAR'la iletişime geçmek için bu da yeni bir yöntem.. beni aradıkları yerde bulamayanlar, yani Ötekiler, yani Şuuraltı Medeniyetimin yüksek mercîlerinde ikâmet eden birkaç eski dost fosilinin pre-historik tecessüslerine cevâben tecellî edeceğim..

ben buna da bir tür KıyâmetProvası adını veriyorum..

Hiç yorum yok: