19 Aralık 2005

mırıldanış

geceye deyen nesneleri billûr bir kâseye dolduruyorum
kimseye bir şey anlatmaya gerek görmüyorum ya da kimse
beni görmüyor yeterince buralarda.. ben de kasvet saatlerinde, hünerli ellerimle devşirdiğim varoluş bültenlerini okuyorum her gün..

böylece ısrarla saldırıyormuş gibi oluyorum hayata..
peh!
buralarda kimse yok! kimse kimseyi yeterince duymuyor ya da kimse kimseye yeterince sövmüyor olacak ki, herkes kendi bildiği yoldan gitmeyi tercih ediyor..