FELEK
reddedilebilir bir uzaklıkta tutuyor acılar Bizi, tözünden ayıran saflıkla Anlama küçük darbeler vuran Ayışığından nesneler nakşediyor, ılık fakat netameli.. Sonra sokaklar doluyor. sokaklar, ete kemiğe inadına bir yeise laftan anlamayan, unutkan, terbiye edilmemiş bir yanıta dönüşüyor... kadın esrik, adam keskin en şuursuz yerinde bir şiirin en uzun uykularına dalıyorlar. An noksan, hayâl meyyâl.. şarabı kanayan kadehler dudaklardan dudaklara misafir ediliyor her akşam bu mısralarda; gelip görmesi, tadıp kaçması bedava.. eski kösnül meseleler çiseliyor tinden tene ıslak bir serüven.. Aşk kaybediyor eşkâlini gömüldüğü bedenlerde ışıldıyor Aksi.. Güz unutuşu mesken tutuyor Muhasebe edilebilir anılar ve Çok değil, azlığa dair bir varsayımla.. Belki el mutlu olsun Elin ele feleği deysin diye..